เถ้าแก่ ‘หนังสือเดินทาง’ เฉลยคำตอบ ‘ชัชชาติ’ แวะช้อปนับปี ไม่ฝากพูดจาชะลอรถไฟ…

“อยู่บนถนนหนทางพระสุเมรุมาศจนกระทั่งปลายปี”
เป็นใจความสั้นๆที่โหยกเหยกหนอนผู้อ่านอยู่ไม่น้อย เมื่อร้านค้า “หนังสือเดินทาง” (Passport Bookshop) เขตเมืองหลวง จำเป็นต้องย้ายอีกรอบข้างหลังมูฟจากถนนหนทางดวงตะวันมาตั้งตัวที่ใหม่ได้เพียงแค่ไม่กี่ปี
เพราะว่าการมาถึงของโครงงานเมกะโปรเจ็กต์ ก็เลยจำต้องพบเจอปัญหาใหญ่ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนที่เมืองไทย (องค์การรถไฟฟ้ามหานคร) ขอเดินหน้าฝ่ารื้อถอน สร้างทางขึ้น-ลงที่ 1 ตามแผนการรถไฟฟ้าสายสีม่วง ตอนเตาปูน-สบายราษฎร์ หวังเกาะรัตนโกสินทร์มีขนส่งสาธารณะช่วยอวยสบาย
“ร้านจำหน่ายหนังสือเดินทาง” เป็นเยี่ยมในตึกสถานที่ของภาคเอกชน ที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ แม้กระนั้นกำลังจะถูกตีทิ้ง 7 คูหา จาก 14 คูหา ถึงแม้อยู่ในรายการที่กรมศิลปากร จ่อขึ้นบัญชีเป็นโบราณสถานโดยชอบด้วยกฎหมาย
และก็มีทำเลที่ตั้งที่ลัดไปถึงตรอกข้าวสาร มีตรอคอยกผ่านถนนหนทางเลาะลำคลองบางลำพู จุดที่ผู้ว่าฯกรุงเทพมหานคร คนใหม่ “ชัชชาติ สิทธิชนิด” เล็งทำทางท่องเที่ยวเขตอัตลักษณ์
ก่อนหน้านี้ที่ผ่านมา ทางร้านค้าเคยแย้มถึง ‘ผู้สมัครผู้ว่าฯ กรุงเทพมหานคร’ คนหนึ่งที่เดินทางมาซื้อหนังสือเป็น ‘ลูกค้าคนแรก’ ของวันหนึ่ง
อำนาจ รัตนมณี หรือ ‘พี่ชายหนุ่ม’ ของมนุษย์ที่แวะเวียนมาหา พบปะสนทนา เสวนา เลือกหนังสือ เปิดเผยกับ ‘ความเห็นชอบชน’ จากบทสัมภาษณ์โดย อธิษฐาน จันทร์กลม ว่า ผู้สมัครฯ ดังที่กล่าวมาแล้ว ที่จริงเป็น ชัชชาติ สิทธิชนิด
เนื้อหา ดังต่อไปนี้
•ร้านค้าเคยโพสต์ว่า ลูกค้าคนแรกของวันนี้เป็นผู้สมัครผู้ว่าฯกรุงเทพมหานครคนหนึ่ง ท้ายที่สุดลูกค้าคนนี้ได้เป็นผู้ว่าฯไหม?
ได้เป็นผู้ว่าฯ (หัวเราะ) ก็เป็นผู้ว่าฯที่เตรียมความพร้อมเพื่อจะมาเป็นผู้ว่าฯ ด้วยเหตุว่าโน่นไม่ใช่คราวแรกที่เขามาร้านหนังสือเดินทาง เขามาก่อนหน้านั้น 2-3 ปีเป็นอย่างน้อย เขามาด้วยตัวเขาเอง เขาเดินเข้ามา รวมทั้งคุยกับคนโน่นคนนี้นี่เป็นนักการเมืองที่นำตนเองมาสู่ผู้คน มิได้วางตัวเองอยู่เหนือข้อเท็จจริง เขาจัดแจง มานะทำความเข้าใจว่าผู้ที่อาศัยอยู่ในเมืองนี้พบอะไร ดำรงชีวิตอย่างไร ปรารถนาอะไร
•ได้ถามไหม รู้จักร้านจำหน่ายหนังสือเดินทางได้ยังไง?
เขามีคณะทำงานที่ดำรงชีวิตกับเรา คณะทำงานคนรุ่นหลัง ที่เสพสัมผัสกับเมืองในมิติที่พวกเราสัมผัส เป็นส่วนประกอบที่พอดี ไม่ใช่ว่าเพียงพอคุณอยู่ในตำแหน่งนั้นแล้วเอาเพียงแค่คนเจนใด เจนหนึ่งเข้าไป แม้กระนั้นนี่ลักษณะเป็น inclusive เป็นเอาทุกภาคส่วนของเมืองนี้ เขาเตรียมความพร้อม ถ้าเกิดเขามองไม่เห็นจุดสำคัญก็บางทีอาจจะไม่เอากรุ๊ปพวกนี้เข้ามาก็ได้ แล้วก็เขาเองก็เป็นคนอ่านอยู่ก่อนด้วย
•แล้วผู้ว่าฯคนนี้ ซื้อหนังสือจำพวกไหนสูงที่สุด?
เขามาหลายครา คราวหน้าสุดก่อนที่จะลงคะแนน จำนวนมากซื้อเกี่ยวกับเรื่องเมืองโดยยิ่งไปกว่านั้น มึงกล่าวว่า ผมเตรียมพร้อมที่จะดำเนินการ อาจปรารถนาองค์รวมของวิชาความรู้อีกเพียบเลยเพื่อนำไปใช้ หลายประเภทก็คิดออกเลยว่ามาจากหนังสือเล่มไหน (หัวเราะ) เพราะว่าถูกใจเรื่องราวๆนี้อยู่เช่นเดียวกัน มีกาลครั้งหนึ่งนั่งคุยกันเลย เขายังต้องการฟังในมุมของร้านจำหน่ายหนังสือเล็กๆร้านค้าหนึ่งเช่นเดียวกัน ว่าดูเมืองยังไง พวกเราอึดอัดกับอะไรบ้าง แล้วอะไรซึ่งสามารถทำให้ดียิ่งขึ้นได้บ้าง มิได้จะสรรเสริญเยินยอนักการเมืองคนนี้ แต่ว่าเพียงแค่มีความรู้สึกว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่นักการเมืองที่ผ่านมาไม่มี และไม่เคยทำ
•อยากที่จะให้ผู้ว่าฯคนนี้ช่วยสนทนา ชะลอโครงงานรถไฟฟ้าหรือเปล่า?
ไม่เลยนะ ยอมรับตามจริง แผนการนี้จำเป็นต้อง แม้กระนั้นในเชิงดีเทลมีช่องโหว่ที่ทำให้ดีมากยิ่งกว่านี้ได้ เมื่อมาไกลถึงขนาดนี้แล้ว มูฟออนดีมากกว่า (อ่านบทสัมภาษณ์ฉบับเต็ม ก้าวย่างใหม่ของ ‘หนังสือเดินทาง’ คำในใจ ‘อำนาจ รัตนมณี’ ถึงวันจำเป็นต้องมูฟ (ออน) โคจรหลบการพัฒนา)
•ผู้ว่าฯกรุงเทพมหานครคนใหม่ เริ่มจัดดนตรีในสวน หากิจบาปให้คนกรุงเว้นแต่เดินห้าง แม้กระนั้นสิ่งที่ยังขาดเป็นยังไง?
การมาถึงของผู้ว่าฯคนใหม่ มีเหตุมีผลเชิงประจักษ์ เมืองสดชื่นมากยิ่งขึ้น ก่อนหน้าที่ผ่านมาสิ่งที่หายไปในมุมของพวกเรา เป็นคำว่าพื้นที่สาธารณะซึ่งมี 3 ต้นสายปลายเหตุ
เป็น 1.ควรจะมากมายในเชิงกิจกรรม 2.ควรนานาประการในเชิงของผู้ที่เข้าไปใช้ ไม่ใช่ผูกขาดคนกรุ๊ปเดียว
3.ควรนานาประการในตอนของเวลา ไม่ใช่เปิดเฉพาะ 09.00-16.00 น. แล้วปิดห้ามใช้ เวลาดึกบางครั้งอาจจะเป็นส่วนของพวกฮิพฮอพ ตอนเช้าๆก็เป็นอากงอาม่ามาเอ็กเซอร์ไซส์ บ่ายๆเป็นกรุ๊ปไหนก็ว่าไป
พื้นที่สาธารณะไม่จำเป็นที่ต้องสวน ทุกเย็นวัยรุ่นหรือผู้สูงวัยมานั่งขอบรั้วสะพานพุทธล้นหลาม นี่เป็นตัวชี้วัดอย่างหนึ่งเลยว่า คนอยากพื้นที่พวกนี้แม้กระนั้นพวกเรามีให้เขามิได้ มองออกไปเตียนโล่งๆมีจุดทอดตา พวกเราละเลยไปหลายมิติมากมายในการพัฒนาเมือง
ร้านจำหน่ายหนังสือเอง ก็มีลักษณะเป็นหลักที่ส่วนรวม จะมีสักกี่ร้านค้าเชียวที่คุณเดินเข้าไปโดยไม่เสียเงินสักบาท ค๊อฟฟี่ช็อปอย่างต่ำคุณเข้าไปก็จำเป็นต้องซื้ออะไรสักอย่าง ห้องอาหารยิ่งแล้วใหญ่ แม้กระนั้นร้านจำหน่ายหนังสือบางเวลาเดินเข้ามาคุณอาจจะใช้เวลาเป็นชั่วโมง คุณไม่ซื้อเขาก็ไม่ว่าอะไร โดยเนพบร์ของธุรกิจ มีความเป็นหลักที่ชุมชนอยู่ในตัว

มุมหนึ่ง ปฏิบัติหน้าที่เสมือนห้องรับแขกอยู่เปลี่ยนๆชาวต่างชาติเดินๆอยู่ถูกรถตุ๊กๆหลอกไปร้านค้าตัดสูท มีปัญหากับร้านค้าไม่รู้จักจะไปไหนก็แวะมาตรงนี้มี โฮสเทลข้างหลังหนึ่ง ระบุวัน “แฮปปี้ ฮอลิเดย์” มีน้องพาฝรั่งท่องเที่ยว ท้ายที่สุดก็มาลงตรงนี้ เขาได้มามองเห็นหนังสือที่ผู้อ่านไทยอ่าน เป็นการแลกเปลี่ยนโลกของกันและกัน บางครั้งมันอาจจะส่งผลให้ใครซักคนรู้จักความเป็นอิสระย หรือรู้เรื่องสังคมไทยได้มากกว่าการไปดูสิ่งเดียว ร้านจำหน่ายหนังสือมีความนัยยะแบบนี้อยู่